Obserwacja i diagnoza pedagogiczna

Zadaniem nauczycieli wychowania przedszkolnego jest prowadzenie u dzieci młodszych wiekowo obserwacji pedagogicznych, a u dzieci starszych - sześcioletnich diagnozy przedszkolnej (czyli analizy gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole). Powyższe badania mają na celu poznanie możliwości i potrzeb rozwojowych swoich wychowanków oraz dokumentowanie tych spostrzeżeń w arkuszach obserwacji (dzieci młodsze) oraz kartach do diagnozy (dzieci starsze). Zarówno obserwacja, jak i diagnoza bada poziom umiejętności dziecka we wszystkich obszarach edukacyjnych. Każda grupa wiekowa ma ściśle określony zakres oraz etapy osiągania umiejętności zgodnych z podstawą programową wychowania przedszkolnego. W naszym przedszkolu na przełomie września i października została przeprowadzona obserwacja i diagnoza wstępna. Badania te umożliwiły poznanie mocnych i słabych stron dzieci oraz dały obraz reprezentowanego przez dzieci poziomu wiadomości i umiejętności. Podstawową metodą w tego typu badaniach jest obserwacja dziecka. Obserwacji dokonuje się  podczas: zabawy, wykonywania ćwiczeń ruchowych, zadań, działań, czynności porządkowych i samoobsługowych, relacji z rówieśnikami i dorosłymi. Obserwacja służy poznaniu cech osobowościowych, potrzeb, zachowań, uzdolnień. Na jej podstawie uzyskane informacje wykorzystywane są do planowania pracy indywidualnej oraz pracy  z całą grupą. Na przełomie stycznia i lutego przeprowadzimy obserwacje śródroczne w celu monitorowania efektów naszej pracy, następnie w kwietniu zostanie przeprowadzona obserwacja i diagnoza końcowa.Obserwacja końcowa da obraz efektów podjętych działań a u sześciolatków wskaże poziom przygotowania dzieci do rozpoczęcia nauki w szkole.

Z wynikami obserwacji i diagnozy swoich pociech rodzice zapoznawani są na zebraniach organizowanych w  grupach.                                             

Barbara Cejlowska